PROCEDURY POSTĘPOWANIA NAUCZYCIELI PUBLICZNEJ SZKOŁY PODSTAWOWEJ NR 20 IM. JANA DOBREGO W OPOLU I METODY WSPÓŁPRACY Z POLICJĄ, W SYTUACJACH ZAGROŻENIA DZIECI I MŁODZIEŻY PRZESTĘPCZOŚCIĄ I DEMORALIZACJĄ.

I. PROCEDURY USPRAWIEDLIWIANIA NIEOBECNOŚCI UCZNIÓW ORAZ EGZEKWOWANIA OBOWIĄZKU SZKOLNEGO; 

II. PROCEDURY POSTĘPOWANIA NAUCZYCIELI W SYTUACJACH ZAGROŻENIA POCZUCIA BEZPIECZEŃSTWA, GODNOŚCI OSOBISTEJ W RELACJI UCZEŃ-UCZEŃ;

III. PROCEDURA POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU NARUSZENIA GODNOŚCI OSOBISTEJ UCZNIA;

IV.  PROCEDURA POSTĘPOWANIA NAUCZYCIELA Z UCZNIEM SPRAWIAJĄCYM TRUDNOŚCI WYCHOWAWCZE;

V.  PROCEDURA POSTĘPOWANIA NAUCZYCIELA W PRZYPADKU AGRESYWNEGO ZACHOWANIA UCZNIA;

VI.  POSTĘPOWANIE NAUCZYCIELA WOBEC UCZNIA – SPRAWCY CZYNU KARALNEGO LUB PRZESTĘPSTWA;

VII.  POSTĘPOWANIE NAUCZYCIELA WOBEC UCZNIA, KTÓRY STAŁ SIĘ OFIARĄ CZYNU KARALNEGO;

VIII. PROCEDURA WSPÓŁPRACY Z POLICJĄ;

IX.  PROCEDURA W PRZYPADKU UZYSKANIA INFORMACJI, ŻE UCZEŃ SZKOŁY UŻYWA ALKOHOLU LUB INNYCH ŚRODKÓW W CELU WPROWADZENIA SIĘ W STAN ODURZENIA,  BĄDŹ PRZEJAWIA INNE ZACHOWANIA ŚWIADCZĄCE O DEMORALIZACJI;

X.  PROCEDURA W PRZYPADKU PODEJRZENIA, ŻE NA TERENIE SZKOŁY ZNAJDUJE SIĘ UCZEŃ BĘDĄCY POD WPŁYWEM ALKOHOLU LUB NARKOTYKÓW;

XI.  PROCEDURA W PRZYPADKU, GDY NA TERENIE SZKOŁY NAUCZYCIEL ZNAJDUJE SUBSTANCJĘ PRZYPOMINAJĄCĄ WYGLĄDEM NARKOTYK, POWINIEN PODJĄĆ DZIAŁANIA;

XII.  PROCEDURA W PRZYPADKU, GDY NAUCZYCIEL PODEJRZEWA, ŻE UCZEŃ POSIADA PRZY SOBIE SUBSTANCJĘ PRZYPOMINAJĄCĄ NARKOTYK, POWINIEN PODJĄĆ NASTĘPUJĄCE KROKI;

XIII.  POSTĘPOWANIE NAUCZYCIELA W PRZYPADKU ZNALEZIENIA NA TERENIE SZKOŁY BRONI, MATERIAŁÓW WYBUCHOWYCH, INNYCH NIEBEZPIECZNYCH SUBSTANCJI LUB PRZEDMIOTÓW;

XIV.  MATERIAŁY INFORMACYJNE NA TEMAT ZACHOWAŃ W PRZYPADKU ZAMACHU TERRORYSTYCZNEGO;

XV.  PROCEDURY INTERWENCJI KRYZYSOWE W SZKOLE W SYTUACJI USIŁOWANIA LUB ZAMIARU SAMOBÓJCZEGO;

XVI. PROCEDURY INTERWENCJI KRYZYSOWEJ W SZKOLE W SYTUACJI ŚMIERCI SAMOBÓJCZEJ DOKONANEJ NA TERENIE SZKOŁY I POZA NIĄ.

XVII.  PROCEDURA KONTROLI DOKUMENTACJI.

XVIII.  PROCEDURA KONTROLI DOKUMENTACJI PROCESU DYDAKTYCZNO-WYCHOWAWCZEGO

XIX.   PROCEDURA POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU KIEDY PO DZIECKO PRZYCHODZI PIJANY RODZIC

Podstawy prawne stosowanych procedur:

1) Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich /Dz. U. z 1982 r. Nr 35 poz. 228 z p. zm. – tekst jednolity Dz. z 2002 r. Nr 11 poz. 109 z / oraz przepisy wykonawcze w związku z ustawą /.

2) Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz. U. Nr 35, poz. 230 z p. zm./

3) Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii /Dz. U. z 2003 r. Nr 24, poz. 198/.

4) Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /Dz. U. Nr 30 poz. 179 z późn. zm./

5) Zarządzenie Nr 15/97 Komendanta Głównego Policji z dnia 16 czerwca 1997 r. w sprawie form i metod działań policji w zakresie zapobiegania i zwalczania demoralizacji i przestępczości nieletnich.

6) Ustawa z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty /Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 z późn. zm./

7) Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i sportu z dnia 31 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowych form działalności wychowawczej i zapobiegawczej wśród dzieci i młodzieży zagrożonych uzależnieniem /Dz. U. Nr 26, poz. 226/.

Działania interwencyjne nauczyciela: 

I.   PROCEDURY USPRAWIEDLIWIANIA NIEOBECNOŚCI UCZNIÓW ORAZ EGZEKWOWANIA OBOWIĄZKU SZKOLNEGO

Podstawa prawna:

USTAWA z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329, Nr 106, poz. 496; z 1997 r. Nr28. poz. 153, Nr 141. poz. 943, z 1998 r. Nr 117. poz.759. Nr 182, poz. 1126. z 2000r Nr 12, poz. 136, Nr 19, poz, 239. Nr 48. poz. 550, Nr 104, poz. 1104, Nr 120, poz. 1268, Nr 122. poz. 1320, z 2001 r. Nr 111, poz. 1194. Nr 144, poz. 1615, z 2002 r. Nr 41, poz, 362. Nr 113, poz. 984. Wykładnia TK (Dz. U, z 1994 r, Nr45.poz. 184) ad. art. 36 ust. 5).

  1. Wychowawca ustala z rodzicami sposób usprawiedliwiania nieobecności ucznia na zajęciach lekcyjnych ( w formie pisemnej z czytelnym podpisem rodzica).
  2. Rodzice usprawiedliwiają nieobecność ucznia w ciągu tygodnia od jego powrotu do szkoły.
  3. Wychowawca na bieżąco podlicza frekwencję i do 10 dnia każdego miesiąca wypełnia tabelę dotyczącą obecności uczniów w poprzednim miesiącu.
  4. O przewidywanej dłużej niż tydzień nieobecności ucznia ( np. pobyt w sanatorium lub szpitalu, przewlekła choroba), rodzice są zobowiązani powiadomić wychowawcę wcześniej, a nie po powrocie dziecka do szkoły.
  5. Jeżeli nieobecność nie zostanie usprawiedliwiona w wyznaczonym terminie ( patrz pkt. 2) wychowawca natychmiast powiadamia o tym fakcie rodziców lub opiekunów ucznia.
  6. Informacja o absencji ucznia jest przekazywana telefonicznie, listownie lub poprzez wywiad środowiskowy. Rodzice mogą być również wezwani do szkoły w celu wyjaśnienia nieobecności dziecka.
  7. Jeżeli uczeń chce się zwolnić z ostatnich w danym dniu lekcji ( np. z powodu wizyty u lekarza), powinien przynieść od rodzica informację na piśmie, potwierdzającą ten fakt.
  8. Wszyscy nauczyciele mają obowiązek odnotować nieobecność ucznia na prowadzonej przez siebie lekcji.
  9. Każdy nauczyciel kontroluje nieobecności uczniów i w przypadku często powtarzającej się absencji ucznia na swoim przedmiocie odnotowuje to w dzienniku na stronie z uwagami.
  10. W przypadku braku współpracy rodzica ( opiekuna) z wychowawcą ( rodzic nie uczestniczy w zebraniach i konsultacjach, nie wyraża chęci na spotkania indywidualne), rodzic otrzymuje przesłane listem poleconym upomnienie dyrektora szkoły zawierające stwierdzenie, że dziecko nie realizuje obowiązku szkolnego, wezwanie do posyłania dziecka do szkoły z wyznaczeniem terminu oraz informację, że niespełnienie tego obowiązku jest zagrożone postępowaniem egzekucyjnym.
  11. W sytuacji, gdy uczeń w dalszym ciągu nie realizuje obowiązku szkolnego, dyrektor szkoły kieruje wniosek o wszczęcie egzekucji administracyjnej do organu egzekucyjnego, jakim jest właściwa gmina. Środkiem egzekucji administracyjnej obowiązku szkolnego jest grzywna, która może być nakładana kilkakrotnie, jednakże grzywny nie mogą przekroczyć łącznie sumy 10 000 zł (art. 121 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji- zmiana opublikowana w Dz. U. z 1996 r. nr 146, poz. 680).  

II .  PROCEDURY POSTĘPOWANIA NAUCZYCIELI W SYTUACJACH ZAGROŻENIA POCZUCIA BEZPIECZEŃSTWA, GODNOŚCI OSOBISTEJ W RELACJI OSOBISTEJ UCZEŃ-UCZEŃ

Nauczyciel bądź pracownik szkoły, który jest świadkiem agresywnego zachowania uczniów (bójka, pobicie) jest zobowiązany do:

  1. Natychmiastowej słownej i stanowczej reakcji na zaistniałą sytuację, tzn.
    • Rozdzielić uczniów i odizolować sprawcę od ofiary,
    • Zgłosić fakt do wychowawcy klasy , a w przypadku jego nieobecności w szkole do dyrektora,
    • Zaprowadzić ucznia do pielęgniarki szkolnej a w przypadku jej nieobecności udzielić poszkodowanemu uczniowi pierwszej pomocy, jeżeli takiej wymaga.
  2. Wychowawca przeprowadza rozmowę o charakterze ostrzegawczym z uczniem bądź uczniami biorącymi udział w zdarzeniu agresywnym celem ustalenia przyczyn – konfrontacji zdarzenia.
  3. Wychowawca natychmiast wzywa do szkoły rodziców uczniów (zarówno sprawcy jak i ofiary zdarzenia).
  4. Uczeń, który dopuścił się zachowania agresywnego otrzymuje uwag do dziennika bądź też naganę wychowawcy klasy.
  5. Z rozmowy z uczniem i rodzicem pedagog szkolny sporządza notatkę, którą podpisuje zarówno uczeń jaki i rodzic, a następnie zapisuje fakt agresji w teczce indywidualnej agresora.
  6. W przypadku poważnego naruszenia nietykalności osobistej dyrektor szkoły zgłasza sprawę agresji fizycznej na policję celem wyciągnięcia konsekwencji prawnych wobec agresora.

III.  PROCEDURA POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU NARUSZENIA GODNOŚCI OSOBISTEJ UCZNIA

 

1. W przypadku uchybienia przez nauczyciela obowiązków wynikających z art. 6 Karty Nauczyciela, a w rezultacie naruszenia godności osobistej ucznia, prowadzi się wewnątrzszkolne postępowanie wyjaśniające.

2. Dyrektor szkoły zapoznaje się z okolicznościami zdarzenia, prowadzi rozmowę wyjaśniającą z nauczycielem, uczniem, rodzicem (prawnym opiekunem)

1. Włącza w rozmowę wyjaśniającą wychowawcę klasy.

2. Po ustaleniu stanu faktycznego i stwierdzeniu, że nastąpiło naruszenie godności osobistej ucznia, dyrektor ma prawo zastosować wobec nauczyciela konsekwencje w postaci:

§   upomnienia ustnego /przy pierwszym zdarzeniu/,

§   upomnienia pisemnego /przy powtórnym zdarzeniu/.

3. Po czynnościach wyjaśniających stwierdzających, że nie nastąpiło naruszenie godności osobistej ucznia, postępowanie zostaje zakończone, o czym zostają poinformowani zainteresowani.

4. Wszystkie czynności wykonywane w ramach postępowania wewnątrzszkolnego dokumentowane są protokołem, który składa się z wyjaśnień uczestników postępowania.

3. Jeżeli postępowanie wewnątrzszkolne potwierdza powtarzające się naruszenie godności osobistej ucznia, po dwukrotnym upomnieniu danego nauczyciela, przy kolejnym zdarzeniu dyrektor szkoły ma obowiązek skierować stosowne zawiadomienie do rzecznika dyscyplinarnego.

4. W przypadku ewidentnego naruszenia godności osobistej ucznia, niezwłocznie wszczyna się procedurę postępowania zgodnego z przepisami powszechnie obowiązującymi bez prowadzenia wyżej przedstawionego postępowania.

IV. PROCEDURA POSTĘPOWANIA NAUCZYCIELA Z UCZNIEM SPRAWIAJĄCYM TRUDNOŚCI WYCHOWAWCZE;

1. Nauczyciel wychowawca ma obowiązek przeprowadzenia diagnozy sytuacji szkolnej i rodzinnej uczniów na początku roku szkolnego.

2. Nauczyciel podejmuje działania wychowawcze zmierzające do eliminacji trudności i rozwiązania problemów szkolnych ucznia.

3. Nauczyciel informuje rodzica o istniejących trudnościach i zapoznaje go ze swoim planem działań, jednocześnie zobowiązuje rodzica do rzetelnej współpracy.

4. Nauczyciel opracowuje plan naprawczy w celu przezwyciężenia trudności ucznia wraz z pisemnym zobowiązaniem dla rodzica.

5. Pedagog we współpracy z wychowawcą klasy przeprowadza diagnozę problemów wychowawczych i emocjonalnych ucznia.

6. Wychowawca występuje do rodzica o zgodę na przeprowadzenie badań w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, rzetelnie informując rodzica o znaczeniu opinii w dalszej edukacji ucznia.

7. W przypadku braku zgody rodzica na przeprowadzenie badań w poradni, a dotyczącego ucznia zagrażającego bezpieczeństwu innych, nauczyciel postępuje zgodnie z procedurą dotyczącą postępowania z uczniem agresywnym.

V.  PROCEDURA POSTĘPOWANIA NAUCZYCIELA W PRZYPADKU AGRESYWNEGO ZACHOWANIA UCZNIA

1.  Nauczyciel przeprowadza rozmowę z uczniem, uświadamiając mu nieodpowiednie zachowanie.

2.  Wychowawca informuje rodziców ucznia o jego agresywnym zachowaniu, zwracając uwagę na przeprowadzenie przez rodziców rozmowy z dzieckiem na temat przestrzegania praw człowieka, budowania pozytywnych relacji międzyludzkich.

3.  Zwraca się z prośbą o zgłoszenie się rodzica (prawnego opiekuna) do szkoły: przeprowadza rozmowę z rodzicem (prawnym opiekunem), pogłębiając wiedzę na temat ucznia, jego rozwoju intelektualnego, społecznego, emocjonalnego

4. W przypadku utrzymywania się nieprawidłowych relacji ucznia z rówieśnikami (pobicia, zaczepianie itp.), wychowawca w porozumieniu z rodzicami dziecka kieruje je na badania psychologiczne, w celu otrzymania dalszych wskazówek dot. prowadzenia ucznia.

5. Na prośbę rodzica uczeń ma możliwość uczestniczenia w zajęciach opiekuńczo-wychowawczych organizowanych przez szkołę i Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną.

6. W sytuacji, kiedy uczeń w dalszym ciągu stwarza zagrożenie dla innych uczniów, dyrektor szkoły w porozumieniu z wychowawcą ucznia i pedagogiem kieruje wniosek do Sądu Rodzinnego Wydział o zastosowanie środka wychowawczego zapobiegającego demoralizacji ucznia.

 

VI. POSTĘPOWANIE NAUCZYCIELA WOBEC UCZNIA – SPRAWCY CZYNU KARALNEGO LUB PRZESTĘPSTWA:

1.  Niezwłocznie powiadamia dyrektora szkoły.
2.  Ustala okoliczności czynu i ewentualnych świadków zdarzenia.
3.  Przekazuje sprawcę o ile jest znany i przebywa na terenie szkoły, dyrektorowi pod opiekę.
4. Powiadamia rodziców ucznia – sprawcy.
5. Powiadamia policję w przypadku, gdy sprawa jest poważna (rozbój, uszkodzenie ciała, itp.) lub sprawca nie jest uczniem szkoły i jego tożsamość nie jest znana.
6. Zabezpiecza ewentualne dowody przestępstwa, przedmioty pochodzące z przestępstwa i przekazuje je policji.

VII.  POSTĘPOWANIE NAUCZYCIELA WOBEC UCZNIA, KTÓRY STAŁ SIĘ OFIARĄ CZYNU KARALNEGO:
1. Udziela pierwszej pomocy przedmedycznej lub zapewnia jej udzielenie wzywając lekarza gdy ofiara doznała obrażeń.
2. Niezwłocznie powiadamia dyrektora szkoły
3. Powiadamia rodziców/opiekunów ucznia.
4. Powiadamia policję i w ramach działań pedagogicznych ustala okoliczności i ewentualnych świadków zdarzenia.

VIII.       PROCEDURA WSPÓŁPRACY Z POLICJĄ

  1. Policja jest instytucją wspierającą działania szkoły w zakresie profilaktyki, pomocy doraźnej oraz w sytuacjach wymagających nagłych interwencji.
  2. Pomoc kierowana jest do uczniów, rodziców, nauczycieli oraz innych pracowników szkoły.

Współpraca w zakresie pracy profilaktyczno ? wychowawczej

  1. Szkoła i policja utrzymują stałą współpracę w zakresie profilaktyki zagrożeń;
  2. Koordynatorami współpracy są wychowawcy, dyrektor szkoły oraz specjalista ds. nieletnich i patologii właściwej jednostki policji;
  3. Do współpracy ze szkołą zobowiązani są również policjanci posterunku , w rejonie którego znajduje się szkoła;
  4. W celu ustalenia zakresu działań profilaktycznych, na terenie szkoły jednorazowo w ciągu roku szkolnego, przeprowadzana jest diagnoza potrzeb środowiska szkolnego;
  5. Na podstawie diagnozy środowiska szkolnego oraz diagnozy środowiska lokalnego przeprowadzanej przez policję, ustala się zakres działań profilaktycznych;
  6. Działania profilaktyczne obejmują:

– spotkania wychowawców, nauczycieli, dyrektorów szkół i rodziców z zaproszonymi specjalistami ds. nieletnich i patologii, podejmujące tematykę zagrożeń przestępczością, demoralizacją dzieci i młodzieży oraz uzależnieniami;

– spotkania tematyczne uczniów z udziałem policjantów m.in. na temat odpowiedzialności nieletnich za popełniane czyny karalne, prawnych aspektów narkomanii, wychowania w trzeźwości, unikania zagrożeń czy zachowań ryzykownych itp.

– wspólny ? szkoły i policji- udział w lokalnych programach profilaktycznych związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom oraz zapobieganiem demoralizacji i przestępczości nieletnich;

Współpraca w zakresie pomocy doraźnej

  1. Pomoc doraźna udzielana szkole ze strony policji, opiera się na wymianie informacji o zagrożeniach i zdarzeniach zagrażających życiu i zdrowiu uczniów występujących na terenie szkoły;
  2. Wychowawca, nauczyciel czy inny pracownik szkoły, który stwierdzi istnienie okoliczności świadczących o demoralizacji nieletniego, w szczególności naruszanie zasad współżycia społecznego, popełnienie czynu zabronionego, systematyczne uchylanie się od obowiązku szkolnego, używanie alkoholu lub innych środków w celu wprowadzenia się w stan odurzenia, uprawianie nierządu, włóczęgostwo, udział w grupach przestępczych, ma obowiązek odpowiedniego przeciwdziałania temu, a przede wszystkim zawiadomienia o tym dyrektora szkoły a następnie rodziców lub opiekunów nieletniego;
  3. Szkoła w powyższych sytuacjach, podejmuje wobec ucznia środki zaradcze (powiadomienie rodziców, ostrzeżenia ucznia, skierowanie do specjalistów itp.);
  4. Gdy wyczerpane zostaną środki możliwe do wykorzystania przez szkołę w określonej sytuacji, dyrektor szkoły lub pedagog szkolny powiadamiają policję;
  5. Wszystkich nauczycieli i pracowników szkoły obowiązują ?Procedury postępowania nauczycieli i metody współpracy szkół z policją w sytuacjach zagrożenia dzieci i młodzieży przestępczością i demoralizacją?, które stosuje się:

– w przypadku uzyskania informacji, że uczeń, który nie ukończył 18 lat, używa alkoholu lub innych środków w celu wprowadzania się w stan odurzenia, uprawia nierząd, bądź przejawia inne zachowania świadczące o demoralizacji,

– w przypadku, gdy nauczyciel podejrzewa, że na terenia szkoły znajduje się uczeń będący pod wpływem alkoholu lub narkotyków,

– w przypadku, gdy nauczyciel znajduje na terenie szkoły substancje przypominającą wyglądem narkotyk;

– w przypadku, gdy nauczyciel podejrzewa, że uczeń posiada przy sobie substancje przypominające narkotyk;

  1.  Po przekazaniu sprawy policji, dalszy tok postępowania leży w kompetencji tej instytucji.

 

Współpraca w sytuacjach wymagających nagłych interwencji

  1. Sytuacje wymagające nagłej interwencji występują zawsze, gdy dochodzi do popełnienia czynu karalnego przez ucznia, który nie ukończył 17 lat, lub w przypadku, gdy któryś z uczniów stał się ofiarą czynu karalnego
  2. Dyrektor szkoły lub pedagog szkolny w takich sytuacjach, wzywa do szkoły policję, przekazując informację o zdarzeniu;
  3. W przypadku, gdy uczeń jest sprawcą czynu karalnego, nauczycieli i innych pracowników szkoły obowiązują następujące etapy postępowania:
  • niezwłoczne powiadomienie dyrektora szkoły,
  • ustalenie okoliczności czynu i ewentualnych świadków zdarzenia,
  • przekazanie sprawcy (o ile jest znany i przebywa na terenie szkoły) dyrektorowi szkoły szkolnemu pod opiekę,
  • powiadomienie rodziców ucznia ? sprawcy,
  • niezwłoczne powiadomienie policji w przypadku, gdy sprawa jest poważna (rozbój, uszkodzenie ciała itp.), lub sprawca nie jest uczniem szkoły a jego tożsamość nie jest nikomu znana,
  • zabezpieczenie ewentualnych dowodów przestępstwa, lub przedmiotów pochodzących z przestępstwa i przekazanie ich policji.
  1. W przypadku, gdy uczeń stał się ofiarą czynu karalnego, nauczycieli obowiązują następujące etapy postępowania:
  • udzielenie pierwszej pomocy (przedmedycznej), bądź zapewnienie jej udzielenia poprzez wezwanie lekarza w przypadku, gdy ofiara doznała obrażeń,
  • niezwłoczne powiadomienie dyrektora szkoły,
  • powiadomienie rodziców ucznia,
  • niezwłoczne wezwanie policji w przypadku, kiedy istnieje konieczność profesjonalnego zabezpieczenia śladów przestępstwa, ustalenia okoliczności i ewentualnych świadków zdarzenia.
  1. W przypadku znalezienia na terenie szkoły broni, materiałów wybuchowych, innych niebezpiecznych substancji lub przedmiotów, należy zapewnić bezpieczeństwo przebywającym na terenie szkoły osobom, uniemożliwić dostęp osób postronnych do tych przedmiotów i wezwać policję.
  2. Każda dotycząca uczniów wizyta policjanta w szkole, powinna być wcześniej zasygnalizowana dyrektorowi lub uzgodniona z innym pracownikiem szkoły.

IX.  W PRZYPADKU UZYSKANIA INFORMACJI, ŻE UCZEŃ SZKOŁY UŻYWA ALKOHOLU LUB INNYCH ŚRODKÓW W CELU WPROWADZENIA SIĘ W STAN ODURZENIA, BĄDŹ PRZEJAWIA INNE ZACHOWANIA ŚWIADCZĄCE O DEMORALIZACJI:

1.   Przekazać uzyskaną informację wychowawcy ucznia.
2.  Wychowawca informuje o fakcie dyrektora szkoły.
3.  Wychowawca wzywa do szkoły rodziców (prawnych opiekunów ucznia), przekazując uzyskaną informację przeprowadza rozmowę w rodzicami oraz z uczniem w ich obecności. W przypadku potwierdzenia informacji zobowiązuje ucznia do zaniechania negatywnego postępowania, rodziców zobowiązuje do szczególnego nadzoru nad dzieckiem. Może zaproponować rodzicom skierowanie dziecka do odpowiedniej poradni lub udział dziecka w programie terapeutycznym.
4.  Gdy rodzice odmawiają współpracy i nie stawiają się na wezwania, a napływają wiarygodne informację o demoralizacji dziecka, dyrektor szkoły powiadamia pisemnie o zaistniałej sytuacji policję i sąd rodzinny.

X. W PRZYPADKU PODEJRZENIA, ŻE NA TERENIE SZKOŁY ZNAJDUJE SIĘ UCZEŃ BĘDĄCY POD WPŁYWEM ALKOHOLU LUB NARKOTYKÓW:

  1. Powiadamia o swych przypuszczeniach wychowawcę klasy.
  2. Odizolowuje ucznia od reszty klasy, ale ze względu na jego bezpieczeństwo nie pozostawia go samego, zapewniając ochronę jego życie i zdrowie.
  3. Wzywa lekarza w celu stwierdzenia stanu trzeźwości lub odurzenia, ewentualnie udziela pomocy medycznej.
  4. Zawiadamia o tym fakcie dyrektora szkoły oraz rodziców/opiekunów, których zobowiązuje do niezwłocznego odebrania ucznia ze szkoły. Gdy rodzice/opiekunowie odmawiają odebrania dziecka, o pozostawieniu ucznia w szkole, czy przewiezieniu do placówki służby zdrowia, albo przekazaniu go funkcjonariuszom policji – decyduje lekarz po ustaleniu stanu zdrowia ucznia i w porozumieniu z dyrektorem szkoły.
  5. Dyrektor szkoły zawiadamia policję gdy rodzice ucznia będącego pod wpływem alkoholu odmawiają przyjścia do szkoły, a on jest agresywny, bądź swoim zachowaniem daje powód do zgorszenia, albo zagraża życiu lub zdrowiu innych. Policja ma możliwość przewiezienia ucznia do izby wytrzeźwień , o czym powiadamia rodziców/opiekunów.
  6. Jeżeli powtarzają się przypadki przebywania ucznia na terenie szkoły pod wpływem alkoholu lub narkotyków, dyrektor ma obowiązek powiadomienia policji bądź sądu rodzinnego.

XI.    W PRZYPADKU GDY NA TERENIE SZKOŁY NAUCZYCIEL ZNAJDUJE SUBSTANCJĘ PRZYPOMINAJĄCĄ WYGLĄDEM NARKOTYK, POWINIEN PODJĄĆ DZIAŁANIA:

  1. Nauczyciel zachowując środki ostrożności zabezpiecza substancję przed dostępem do niej osób niepowołanych oraz ewentualnym jej zniszczeniem, do przyjazdu policji. Próbuje w zakresie działań pedagogicznych ustalić do kogo dana substancja należy.
  2. Powiadamia o zaistniałym zdarzeniu dyrektora szkoły i wzywa policję.
  3. Po przejeździe policji niezwłocznie przekazuje zabezpieczoną substancję i przekazuje informacje dotyczące szczegółów zdarzenia.

XII.    W PRZYPADKU, GDY NAUCZYCIEL PODEJRZEWA, ŻE UCZEŃ POSIADA PRZY SOBIE SUBSTANCJĘ PRZYPOMINAJĄCĄ NARKOTYK, POWINIEN PODJĄĆ NASTĘPUJĄCE KROKI:

  1. Nauczyciel w obecności innej osoby (wychowawca, pedagog, dyrektor) ma prawo żądać okazania substancji. Może domagać się okazania zawartości torby szkolnej, kieszeni w odzieży ucznia, okazania innych przedmiotów mogących mieć związek z substancją. Przeszukanie odzieży i teczki ucznia możliwe jest tylko przez policję.
  2. swych spostrzeżeniach informuje dyrektora szkoły, rodziców/opiekunów ucznia i wzywa ich do natychmiastowego stawienia się w szkole.
  3. W przypadku gdy uczeń odmawia wydania substancji i okazania zawartości kieszeni ubrania, dyrektor szkoły wzywa policję, która dokonuje przeszukania odzieży i przedmiotów należących do ucznia, zabezpiecza znalezioną substancję i zabiera ją do analizy.
  4. Gdy uczeń wyda dobrowolnie substancję, nauczyciel po jej zabezpieczeniu przekazuje ją jednostce policji.
  5. Nauczyciel stara się ustalić, od kogo uczeń otrzymał substancję. Całe zdarzenie dokumentuje notatką wraz z spostrzeżeniami.

 

XIII.  POSTĘPOWANIE NAUCZYCIELA W PRZYPADKU ZNALEZIENIA NA

 

TERENIE SZKOŁY BRONI, MATERIAŁÓW WYBUCHOWYCH, INNYCH

 

NIEBEZPIECZNYCH SUBSTANCJI LUB PRZEDMIOTÓW
1.            Nauczyciel uniemożliwia dostęp osób postronnych do znalezionych materiałów.

          2.            Powiadamia dyrektora szkoły.

3.            Dyrektor celem zapewnienia bezpieczeństwa przebywającym na terenie szkoły
ogłasza ewakuację szkoły zgodnie z opracowaną procedurą.

4.          Dyrektor powiadamia służby ratownicze (straż pożarną, policję) oraz
Kuratora Oświaty.

 

 

XIV.   MATERIAŁY INFORMACYJNE NA TEMAT ZACHOWAŃ W PRZYPADKU ZAMACHU TERRORYSTYCZNEGO

 

Efektywność wszelkich działań ukierunkowanych na przeciwdziałanie aktom terroryzmu jest pochodną skuteczności służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo kraju i gotowości społeczeństwa do wspierania tych działań oraz wzajemnego zaufania i odpowiedzialności za wspólne dobro.

 

1. INFORMACJE OGÓLNE DOTYCZĄCE TERRORYZMU
Terroryzm, to szeroki termin oznaczający użycie siły lub przemocy w stosunku do osób lub własności, w celu:

  • zastraszenia,
  • przymuszenia, lub
  • okupu.

Skutki terroryzmu mogą obejmować znaczną liczbę ofiar, uszkodzenia budynków, zakłócenia w dostępie do podstawowych usług, takich jak: elektryczność, dostawy wody, opieka medyczna, telekomunikacja, komunikacja miejska.

W strukturach polskiej Policji funkcjonują pododdziały antyterrorystyczne i komórki minersko – pirotechniczne, specjalnie przygotowane do tego, aby zapobiegać i stawiać czoła atakom terroru.

Najgroźniejszym z możliwych aktów terrorystycznych jest zamach bombowy.

Specyfika zamachu bombowego polega na tym, że nie rozróżnia on „swoich” czy „obcych”, natomiast broń palna jest skierowana przez terrorystę w konkretną osobę, porywa się określonego człowieka.

Ofiarą zamachu może stać się każdy, kto będzie przebywał w pobliżu miejsca wybuchu. Nie mają na to wpływu jego poglądy polityczne lub stan majątkowy. Ofiarą może stać się równie dobrze matka z dzieckiem na spacerze, emeryt czy też biznesmen wychodzący z banku.

W przypadku ataku terrorystycznego, szczególnie bombowego w większości przypadków ofiarami są ludzie, którzy nie maja nic wspólnego z działaniami politycznymi!

Zdarzają się przypadki, że podłożona bomba zostanie ujawniona przed eksplozją. Specjaliści posługują się w tym przypadku terminem „incydent bombowy”.

Właściwe zachowanie w przypadku wstąpienia takiej sytuacji jest niezwykle ważne dla przebiegu zdarzenia, jego skutków i działania specjalistów policyjnych.

Informacji o zagrożeniu incydentem bombowym nie wolno bagatelizować ani lekceważyć.

ZAPAMIĘTAJ !

  • Wybuch jest sytuacją nagłą i nieodwracalną;
  • Jeśli widzisz „bombę”, to ona „widzi” też ciebie, a to oznacza, że jesteś w polu jej rażenia.

2. SYMPTOMY WYSTĄPIENIA ZAGROŻENIA INCYDENTEM BOMBOWYM.

Podstawową cechą terroryzmu jest to, iż nie ma wyraźnych znaków ostrzegawczych o możliwości wystąpienia zamachu lub są one trudno dostrzegalne. Dlatego zwracaj uwagę na to co dzieje się w najbliższym otoczeniu, np. podczas zakupów, w podróży, podczas uczestnictwa w imprezach masowych, uroczystościach religijnych i innych miejscach publicznych, gdzie przebywa duża liczba ludzi.

Zainteresowania i uwagi wymagają:

  • rzucające się w oczy nietypowe zachowania osób;
  • pozostawione bez opieki przedmioty typu: teczki, paczki, pakunki itp.;
  • osoby ubrane nietypowo do występującej pory roku;
  • samochody, a w szczególności furgonetki pozostawione w nietypowych miejscach tj. w pobliżu kościołów, synagog, meczetów lub miejsc organizowania imprez masowych, zawodów sportowych i zgromadzeń.

Należy jednak pamiętać, że terrorysta nie zawsze musi wyróżniać się z tłumu szczególnym wyglądem.

O swoich spostrzeżeniach poinformuj: służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo obiektu, Straż Miejską lub Policję (telefony alarmowe – patrz punkt IV).

3. JAK POSTĘPOWAĆ W SYTUACJACH ZAGROŻENIA INCYDENTEM BOMBOWYM

Oto kilka rad, przygotowanych przez ekspertów z Biura Operacji Antyterrorystycznych Komendy Głównej Policji.

Możesz przygotować się na wypadek powstania tego typu zagrożenia w miejscach użyteczności publicznej:

  • pomyśl, którędy w pośpiechu można się ewakuować z budynku, metra, sklepu lub innych zatłoczonych miejsc. Zapamiętaj, gdzie znajdują się klatki schodowe i wyjścia ewakuacyjne, a przede wszystkim tzw. drogi ewakuacyjne.
  • zwróć uwagę na ciężkie lub łatwo tłukące się przedmioty, które mogą być przesunięte, zrzucone lub zniszczone podczas wybuchu. Zapamiętaj elementy z najbliższego otoczenia.

Pamiętaj o tym, aby nie przyjmować od obcych osób żadnych pakunków, nie pozostawiać własnego bagażu bez opieki.

Jeżeli jesteś osobą, która dowiedziała się o podłożeniu ładunku wybuchowego lub ujawniła przedmiot niewiadomego pochodzenia, co do którego istnieje podejrzenie, że może on stanowić zagrożenie dla osób i mienia, powinieneś natychmiast ten fakt zgłosić:

  • służbom odpowiedzialnym za bezpieczeństwo na tym terenie – w najbliższej jednostce Policji lub Straży Miejskiej, władzom administracyjnym.

Informacji takiej nie należy rozpowszechniać, gdyż jej przekazanie osobom trzecim, może doprowadzić do paniki i w konsekwencji utrudnić przeprowadzenie sprawnej ewakuacji osób z zagrożonego miejsca.

Zawiadamiając Policję staraj się podać następujące Informacje:

  • rodzaj zagrożenia i źródło informacji o zagrożeniu (informacja telefoniczna, ujawniony podejrzany przedmiot);
  • treść rozmowy z osobą przekazująca informację o podłożeniu ładunku wybuchowego;
  • numer telefonu, na który przekazano informację o zagrożeniu oraz dokładny czas jej przyjęcia;
  • opis miejsca i wygląd ujawnionego przedmiotu;

Ogłoszenie alarmu bombowego oraz procedury postępowania w czasie zagrożenia „bombowego”.

  1. Do czasu przybycia Policji należy w miarę istniejących możliwości zabezpieczyć zagrożone miejsce, zachowując elementarne środki bezpieczeństwa, bez narażania siebie i innych osób na niebezpieczeństwo.
  2. Po przybyciu Policji na miejsce incydentu bombowego, przejmuje ona dalsze kierowanie akcją.
  3. Należy bezwzględnie wykonywać polecenia policjantów.
  4. Przy braku informacji o konkretnym miejscu podłożenia „bomby” użytkownicy pomieszczeń powinni sprawdzić swoje miejsce pracy i jego bezpośrednie otoczenie celem odnalezienia przedmiotów nieznanego pochodzenia.
  5. Podejrzanych przedmiotów NIE WOLNO DOTYKAĆ! O ich lokalizacji należy powiadomić administratora obiektu.
  6. Pomieszczenia ogólnodostępne (korytarze, klatki schodowe, windy, toalety, piwnice, strychy) oraz najbliższe otoczenie zewnętrzne obiektu sprawdzają i przeszukują osoby wyznaczone lub służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo w danej instytucji.
  7. Po ogłoszeniu ewakuacji należy zachować spokój i opanowanie, pozwoli to sprawnie i bezpiecznie opuścić zagrożony rejon.
  8. Po ogłoszeniu ewakuacji w miejscu twojej pracy należy je opuścić, zabierając rzeczy osobiste (torebki, siatki, nesesery itp.).
  9. Identyfikacją i rozpoznawaniem zlokalizowanego ładunku wybuchowego oraz jego neutralizacją zajmują się uprawnione i wyspecjalizowane jednostki i komórki organizacyjne Policji.

Jak powinieneś zachować się po otrzymaniu informacji o podłożeniu lub groźbie podłożenia „bomby”.

  • Podczas działań, związanych z neutralizacją „bomby”, zastosuj się do poleceń Policji.
  • Ciekawość jest niebezpieczna – jak najszybciej oddal się od miejsca zagrożonego wybuchem. Po drodze informuj jak największe grono osób, będących w strefie zagrożonej lub kierujących się w jej stronę.
  • Po ogłoszeniu alarmu i zarządzeniu ewakuacji w obiektach publicznych, np. supermarketach, halach widowiskowo – sportowych, kinach, niezwłocznie udaj się do wyjścia, zgodnie ze wskazaniami administratora budynku lub wskazaniami upoważnionych osób.
  • W przypadku włączenia parkingu dla pojazdów w strefę zagrożenia, nie „ratuj” na siłę swojego samochodu – życie jest ważniejsze.
  • Powyższe procedury obowiązują także we wszystkich rodzajach transportu publicznego.

PODSUMOWUJĄC – PAMIĘTAJ

 

  • Zachowaj spokój i zorientuj się jak bezpiecznie opuścić niebezpieczną strefę
  • Zawsze stosuj się do poleceń osób kierujących akcją ewakuacyjną lub ratowniczą
  • Jeżeli nie podjęto działań zapobiegawczych powiadom stosowne służby
  • Nigdy nie dotykaj podejrzanych przedmiotów niewiadomego pochodzenia pozostawionych bez opieki.

4. INFORMACJA NA TEMAT TELEFONÓW ALARMOWYCH

999 – Pogotowie Ratunkowe,
998 – Straż Pożarna,
997 ? Policja.

 

XV.   PROCEDURY INTERWENCJI KRYZYSOWEJ W SYTUACJI USIŁOWANIA LUB ZAMIARU SAMOBÓJCZEGO

 

I.  Kontakt, komunikacja i wsparcie:

1.   Pracownik szkoły, który dowiedział się o zamiarze lub usiłowaniu samobójstwa ucznia (w szkole lub poza szkoła), natychmiast nawiązuje i podtrzymuje kontakt niewerbalny i werbalny z dzieckiem.

2.   Następnie zawiadamia niezwłocznie (np. za pośrednictwem innego ucznia lub telefonicznie) dyrekcję szkoły.

II. Dyrektor szkoły zapewnia uczniowi:

1. Bezpieczeństwo fizyczne poprzez:

  • stałą obecność z uczniem osoby dorosłej,
  • udzielenie w razie potrzeby, pierwszej pomocy,
  • zawiadomienie rodziców ucznia, pogotowania ratunkowego, ewentualnie policji,
  • izolację ucznia od grupy rówieśniczej

III. Dyrektor szkoły ponadto:

1. Zawiadamia organ nadzoru pedagogicznego o zaistniałej sytuacji.

2. Przekazuje ucznia rodzicom i ewentualnie służbom ratunkowym z przygotowana wcześniej informacja o możliwości pomocy specjalistycznej dla ucznia i jego rodziców.

IV. Następnie dyrektor organizuje:

1. Powołuje Doraźny Zespół Kryzysowy do zdiagnozowania sytuacji i podejmowania działań interwencyjnych i współpracy międzyinstytucjonalnej. Zespół nawiązuje współprace z instytucjami, które mogą pomóc w rozwiązaniu sytuacji kryzysowej (ośrodki pomocy społecznej, PCPR, inne).

2. Interwencja w ośrodku rówieśniczym ucznia prowadzona jest przez: pedagoga, psychologa szkolnego lub psychologa z MPPP (ewentualnie z Poradni Zdrowia Psychicznego) lub inna osoba przeszkolona w interwencji kryzysowej na terenie szkół placówek oświatowych ? w celu prewencji naśladownictwa i pomocy uczniom w odreagowaniu stresu.

3.  Spotkanie  dla wychowawcy, nauczycieli uczących ucznia i Rady Pedagogicznej w celu:

  • poinformowania o zaistniałej sytuacji i jej przebiegu,
  • pomocy nauczycielom i pracownikom szkoły w odreagowaniu stresu psychicznego,
  • diagnozy sytuacji życiowej ucznia i formułowania sposobów pomocy uczniowi.

V.  Dyrektor szkoły zapewnia monitoring i profilaktykę w celu:

1. Wspierania ucznia po zamiarze lub usiłowania samobójstwa i jego rodziny poprzez:

  • pomoc w uzyskaniu przez ucznia i jego rodzinę wsparcia specjalistycznego (medycznego, psychologicznego),
  • realizowanie zaleceń zawartych we wskazaniach specjalistów opiekujących się dzieckiem.

2.  Opracowania i wdrażania na terenie szkoły strategii zapobiegania samobójstwom uczniów poprzez:

  • rozpoznanie uczniów z zaburzeniami osobowości i zaproponowanie im pomocy psychologicznej,
  • nawiązanie bliższych kontaktów z młodymi ludźmi, rozmowy z nimi oraz staranie się, by ich zrozumieć i udzielić pomocy,
  • zmniejszenie ich negatywnych emocji wynikających ze stresu psychicznego,
  • zwracanie uwagi i uczenie się, jak w wypowiedziach i / lub w zmianie zachowania niewerbalnego wcześnie rozpoznawać sygnały ostrzegające o samobójstwie,
  • pomaganie w nauce uczniom o mniejszych umiejętnościach
  • zwracanie uwagi na przypadki wagarowania
  • destygmatyzacja choroby psychicznej i eliminowanie używania alkoholu i narkotyków w przypadku ich nadużywania,
  • ograniczenie dostępu uczniów do środków umożliwiających popełnienie samobójstwa: trujących i śmiercionośnych leków, pestycydów, broni palnej, itd.,
  • podjęcie działań w miejscu pracy nauczycieli i innych członków personelu szkoły, zmniejszających stres zawodowy.

 

 

  1. XVI.       PROCEDURY INTERWENCJI KRYZYSOWEJ W SZKOLE W SYTUACJI ŚMIERCI SAMOBÓJCZEJ DOKONANEJ NA TERENIE SZKOŁY I POZA NIĄ

 

 

Dyrektor szkoły niezwłocznie kontaktuje się w sytuacji śmierci samobójczej dokonanej na terenie szkoły z:

  • służbami medycznymi
  • rodzicami
  • policją, prokuraturą,
  • organem nadzoru pedagogicznego.

Dyrektor szkoły powiadamia rodziców o wydarzeniu. Organizuje i udziela pomocy służbom ratowniczym i policji w przypadku ich działań. Podejmuje decyzje o dalszej organizacji pracy szkoły w danym dniu. Organizuje interwencję grupowa dla uczniów i nauczycieli.

 

Dyrektor szkoły podejmuje następujące działania w sytuacji śmierci samobójczej poza szkołą:

  • powiadamia nadzór pedagogiczny
  • organizuje interwencje w środowisku rówieśniczym ucznia i nauczycieli.

 

  1. XVII.    PROCEDURA KONTROLI DOKUMENTACJI
  1. Postanowienia ogólne
  1. Kontrolę dokumentacji szkolnej przeprowadza dyrektor lub wicedyrektor szkoły oraz organ nadzoru pedagogicznego.
  2. Procedura kontroli dokumentacji odnosi się do roku szkolnego.
  3. Procedurze kontroli dokumentacji podlega dokumentacja szkoły określona aktami prawnymi wydanymi przez MEN, ustawą o systemie oświaty oraz przyjęta przez Radę Pedagogiczną Publicznej Szkoły Podstawowej nr 20 im. Księcia Jana Dobrego w Opolu.
  1. Przebieg kontroli
  1. Kontrolę dokumentacji szkoły przeprowadza dyrektor lub wicedyrektor szkoły, co najmniej dwa razy w roku w oparciu o opracowane Standardy prowadzenia dokumentacji szkoły na podstawie aktów prawnych:
    • Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 7 października 2009 roku w sprawie nadzoru pedagogicznego (Dz. U. Nr 168, poz. 1324),
    • Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.).
  2. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 lipca 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz. U. Nr 116, poz. 977) Kontrolę dokumentacji szkoły przeprowadza organ nadzoru pedagogicznego zgodnie z zakresem i szczegółową tematyką kontroli.
  3. W ramach kontroli wewnętrznej dyrektor będzie dokonywał:
    • przeglądu ogólnego dokumentacji,
    • przeglądu szczegółowego.
  1. Kontrola dokumentacji szkoły jest zawsze zapowiedziana i określona harmonogramem i zakresem.
  2. Nauczyciel jest zobowiązany dostarczyć wskazaną dokumentację w określonym terminie.
  3. Dyrektor szkoły (kontrolujący) zobowiązany jest przetrzymać dokumentację w czasie, który nie zakłóca bieżącej pracy, do której dokumentacja jest przeznaczona.
  4. Potwierdzenia przeprowadzenia kontroli dokumentacji są odnotowywane w dziennikach zajęć, protokołach z kontroli oraz rejestrze kontroli wewnętrznej.
  5. Kontrolę dokumentacji szkoły potwierdza się wpisem: daty kontrolowanego dokumentu, podpisami dyrektora szkoły oraz ewentualne uwagi.

 

  1. Kryteria oceny prowadzenia dokumentacji szkoły
  1. Standardy prowadzenia dokumentacji szkoły określone w rozporządzeniu.
  2. Prawidłowość dokonywania poprawy błędów i oczywistych omyłek.
  1. Wyniki kontroli
  1. Sprawozdania z przeprowadzonej kontroli umieszcza się w sprawozdaniu z nadzoru pedagogicznego, które przedstawia się Radzie Pedagogicznej.
  2. W sytuacjach uzasadnionych wyniki kontroli będą prezentowane i omawiane w okresie wcześniejszym niż sprawozdanie z nadzoru pedagogicznego.
  3. Wyniki kontroli podlegają okresowej ewaluacji.
  1. Uwagi końcowe

Nie dopuszcza się dokonywania w dokumentacji szkoły żadnych wpisów i adnotacji nieokreślonych standardami prowadzenia dokumentacji i niezgodnych z obowiązującym prawem.

 

XVIII. PROCEDURA KONTROLI DOKUMENTACJI PROCESU DYDAKTYCZNO-WYCHOWAWCZEGO

1.  Nauczyciel jest zobowiązany do bieżącego dokumentowania procesu dydaktyczno-

wychowawczego poprzez:

  • dokonywanie zapisu realizacji planu dydaktycznego
  • dokonywanie zapisu realizacji planu wychowawczego
  • dokumentowanie osiągnięć uczniów
  • dokumentowanie przeprowadzonych rozmów z rodzicami
  • dokumentowanie przebiegu spotkań z rodzicami
  • dokumentowanie szczególnych osiągnięć uczniów w jego port folio klasowym.

2.Kontroli podlega następująca dokumentacja przebiegu procesu dydaktyczno-

wychowawczego:

  • dzienniki lekcyjne
  • arkusze ocen
  • dzienniki zajęć pozalekcyjnych
  • plany pracy wychowawczej w klasie
  • rozkład materiału na dane zajęcia edukacyjne
  • przedmiotowy system oceniania
  • dokumenty określające dostosowanie wymogów ucznia do zaleceń poradni psychologiczno-pedagogicznej
  • przedmiotowy system oceniania.

3.Zakres kontroli dokumentów wymienionych w punkcie  poprzedzającym:

  • dzienniki lekcyjne
    • systematyczność wpisu tematu
    • poprawność wpisu tematów i ich zgodność z rozkładem materiału oraz planem wychowawczym
    • Systematyczność kontroli frekwencji uczniów
    • comiesięczne podliczanie frekwencji
    • prawidłowość i terminowość wypełniania tabel statystycznych
    • systematyczność i poprawność wpisów związanych z kontaktami z rodzicami oraz spotkaniami rodziców z wychowawcą
    • dokumentowanie obecności rodziców na zebraniach z wychowawcą
    • dokumentowanie wydarzeń i wycieczek klasowych
    • arkusze ocen:
      • zgodność wpisu z dokumentacją
      • zgodność wpisów z przepisami prawa oświatowego
      • ocenianie uczniów:
        • systematyczność oceniania
        • zgodność oceniania z przedmiotowym systemem oceniania, wewnątrzszkolnym systemem oceniania oraz przepisami właściwego rozporządzenia MEN
        • dzienniki zajęć pozalekcyjnych:
          • systematyczność wpisu tematyki zajęć
          • kontrola frekwencji uczniów
          • plany pracy wychowawczej  – zgodność tematyki za szkolnym programem wychowawczym
          • rozkład materiału na dane zajęcia ? zgodność z podstawa programową i realizacją ścieżek międzyprzedmiotowych
          • dokumenty określające dostosowanie wymogów ucznia do zaleceń poradni psychologiczno-pedagogicznej ? zgodność z zaleceniami właściwej poradni.

4.Ustala się następujący harmonogram kontroli:

  • dzienniki lekcyjne ? raz w m-cu e w EW i raz na dwa miesiące w klasach IV-VI
  • arkusze ocen ? dwa razy w roku szkolnym
  • dzienniki zajęć pozalekcyjnych ? raz w m-cu
  • plan pracy wychowawczej w klasie ? na początku września kontrola merytoryczna, bieżąca kontrola przez cały rok
  • rozkład materiału na dane zajęcia edukacyjne ? na początku września kontrola merytoryczna, bieżąca kontrola przez cały rok
  • przedmiotowy system oceniania ? na początku września kontrola merytoryczna, bieżąca przez cały rok
  • dokumenty określające dostosowanie wymogów ucznia do zaleceń poradni psychologiczno-pedagogicznej ? na początku września

5. Uwagi pokontrolne są formułowane na piśmie i przechowywane w dokumentacji przebiegu

pracy dydaktyczno-wychowawczej nauczyciela.

6. Wyniki kontroli i wnioski pokontrolne są przekazywane nauczycielowi na piśmie.

7. Nauczyciel uzupełnia stwierdzone uchybienia w prowadzonej przez siebie dokumentacji w

terminie wskazanym przez osobę kontrolującą.

8. Osobami upoważnionymi do kontroli dokumentacji są:

  • dyrektor szkoły
  • wicedyrektor szkoły.

9. Procedura wchodzi w życie w dniu 1 września 2011r.

XIX.   PROCEDURA POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU KIEDY PO DZIECKO PRZYCHODZI PIJANY RODZIC

1.   W związku z nieprzewidywalnością zachowań pijanego rodzica lub prawnego opiekuna

nie wolno przekazać mu pod opiekę nieletniego dziecka.

2.   Postępowanie szkoły ? konieczne czynności natychmiastowe:

  • pracownik szkoły, który jest świadkiem zdarzenia lub otrzymał informację o tym, że po nieletniego ucznia przyszedł pijany rodzic, bezzwłocznie powiadamia o tym wychowawcę klasy, pedagoga szkolnego i dyrekcję;
  • dyrektor wydaje takie dyspozycje, które natychmiast pozwolą udzielić dziecku wsparcia i odizolować je od pijanego;
  • szkoła nawiązuje kontakt z drugim rodzicem lub na podstawie wcześniejszej zgody przekazuje dziecko osobom upoważnionym (wskazanym na piśmie wychowawcy czy nauczycielowi świetlicy przez rodziców lub opiekunów);
  • jeżeli nie ma możliwości przekazania dziecka drugiemu rodzicowi lub nie są upoważnieni inni dorośli do odbioru osoby nieletniej, zadaniem szkoły jest przekazanie ucznia do placówki wsparcia dziennego z miejscami hostelowymi (np. ośrodka interwencji kryzysowej, ośrodka wsparcia rodziny);
  • jeżeli sytuacja nie miała miejsca jednorazowo lub dziecko zostało umieszczone w placówce interwencyjnej, szkoła ma obowiązek o zdarzeniach zawiadomić pisemnie sąd rejonowy, wydział rodzinny i nieletnich.

3.   W postępowaniu interwencyjnym nie należy zapominać o konieczności rzetelnego udokumentowania sytuacji. W notatce służbowej ważne jest przede wszystkim wskazanie osób uczestniczących w zdarzeniu oraz określenie rodzaju przeprowadzonych działań. Trzeba też wiedzieć, że zgodnie z rozporządzeniem MENiS z 31 stycznia 2002 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół, na szkole spoczywa obowiązek przeciwdziałania patologiom społecznym, na które narażeni są uczniowie.

4.   Działania szkoły w stosunku do ucznia:

  • rozmowy wspierające prowadzone przez wychowawcę, pedagoga lub psychologa szkolnego;
  • stworzenie możliwości odrabiania lekcji i przygotowywania się do zajęć w szkole, jeśli atmosfera w domu temu nie sprzyja;
  • w przypadku takiej potrzeby, zakwalifikowanie ucznia na terapię indywidualną lub grupową dla dzieci;
  • czuwanie nad bezpieczeństwem ucznia w domu oraz nad właściwą opieką popołudniową dziecka, np. w razie konieczności zadbanie o miejsce w świetlicy socjoterapeutycznej lub nadzór kuratora sądowego;
  • upowszechnienie informacji o ważnych telefonach (m. in. zaufania, ?Niebieska linia?) oraz osobach i instytucjach niosących pomoc;
  • stały dyskretny monitoring sytuacji ucznia w rodzinie.

5.   Działania szkoły w o w stosunku do rodziny z problemem alkoholowym:

  • przedstawienie oferty terapeutycznej możliwej na danym terenie;
  • wskazanie instytucji i placówek zajmujących się wsparciem rodziny w kryzysie;
  • zadbanie o pomoc materialną, jeśli istnieje taka potrzeba (rzeczową, pieniężną, bezpłatne posiłki dla ucznia w szkole, kolonie);
  • wskazywanie poprawnych form spędzania czasu wolnego, np. imprezy z udziałem rodziców organizowane w szkole i w klasie będą stanowiły dobrą okazję do tego, by pokazać, że można ciekawie spędzać czas bez alkoholu;
  • aktywne monitorowanie postępowania rodziców w przeciwdziałaniu problemowi;
  • poinformowanie o możliwych konsekwencjach prawnych niepodjęcia prób walki z zagrożeniem (ograniczenie lub odebranie władzy rodzicielskiej).

6.   Działania szkoły kierowane do całej społeczności szkolnej:

  • dobrze przemyślane i zaplanowane godziny wychowawcze umożliwiają odpowiednio wczesne realizowanie treści z zakresu profilaktyki wychowania (w tym postępowania w sytuacjach, gdy rodzice spożywają alkohol);
  • uczenie młodych ludzi radzenia sobie z sytuacjami trudnymi oraz ze stresem ułatwi nabywanie umiejętności analizy własnych zachowań i reakcji, poszerzy wiedzę o sobie, mocnych stronach, nauczy umiejętności rozwiązywania problemów i podejmowania odpowiedzialnych decyzji (treningi, warsztaty umiejętności prowadzone przez specjalistów);
  • propagowanie wśród uczniów i podczas spotkań z rodzicami zdrowego stylu życia, w tym modelu życia i spędzania wolnego czasu bez alkoholu;
  • pedagogizacja rodziców pod kątem właściwego sprawowania opieki nad dzieckiem;
  • zadbanie o upowszechnienie w środowisku szkolnym informacji o możliwościach uzyskania pomocy w sytuacjach szczególnych
  • (ważne adresy, telefony).

7.   Współpraca szkoły z instytucjami wspierającymi
Cenna może okazać się współpraca z:

  • poradnią psychologiczno-pedagogiczną (diagnoza psychologiczno-pedagogiczna problemów ucznia, terapia);
  • poradnią odwykową (praca z osobą uzależnioną);
  • ośrodkiem terapii uzależnień (pomoc osobie uzależnionej i jego rodzinie);
  • ośrodkiem pomocy społecznej (w zakresie pomocy materialnej);
  • zespołem kuratorskim sądu rejonowego (stała i systematyczna opieka nad rodziną i dzieckiem);
  • policją (kontrolne wizyty dzielnicowego w domu ucznia);
  • ośrodkiem interwencji kryzysowej (szybka doraźna pomoc w kryzysie, możliwość umieszczenia dziecka w hostelu);
  • ośrodkiem wsparcia rodziny (praca terapeutyczna, często także możliwość umieszczenia dziecka w hostelu).